Klasblog van juf Annick (K1B – Basisschool De Reigers, Zelzate)

Archief voor de ‘Brrr’ Categorie

Onze voederhuisjes gingen mee naar huis

Vandaag gingen onze zelfgemaakte voederhuisjes mee naar huis. En of we er fier op waren… En als nu die vogeltjes nog eens komen knabbelen aan het lekkers in ons huisje, dan zijn we helemaal BLIJ! Lieve vogeltjes, jullie zijn welkom…

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Advertenties

Vogeltjes, we komen eraan!

In ons vorig thema deden we heel wat werk om te zorgen voor de vogeltjes in de winter. We gaven ons groot voederhuis dat in de schooltuin staat een goede opknapbeurt en zorgden voor allerlei lekkers om erin te leggen. We maakten een eigen voederhuisje om mee te nemen naar onze eigen tuin. We staken stukjes brood en appel op een ijzerdraad en maakten er een kransje van om aan ons huisje te hangen. En we gingen de vogeltjes in onze schooltuin verwennen met broodrestjes. Spijtig genoeg lieten die vogeltjes zich nog niet zo vlug zien (of misschien waren wij wel een beetje te onstuimig?). In elk geval, wij hebben ons goed hartje getoond voor onze gevleugelde vriendjes. Smakelijk, lieve vogeltjes!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Brrrrrr… ijzig koud vandaag in onze klas!

Neen, lieve mama’s en papa’s, de verwarming in onze klas was niet stuk maar de juf had wel ijs meegebracht. Omdat het buiten niet zo koud is, hadden we vandaag zelf voor ijs gezorgd: een grote blok ijs in een doos en een zak met kleine ijsblokjes. Maar ze waren allebei even koud!
Plezier alom toen onze handjes kou kregen bij het voelen van het ijs… en het was ook heel hard. Je kon erop tikken maar het ging niet kapot. Enkele durvertjes hielden de ijsblokjes zelfs tegen hun wangetjes. Jules was ook nieuwsgierig en toen hij zag dat het ijs in onze handjes begon te smelten, wou hij er het fijne van weten.
We hebben dan maar de grote blok ijs bij hem gezet zodat hij (en wij ook) konden volgen wat er met het ijs gebeurde.
Met de kleine ijsblokjes hebben we een kunstwerk gemaakt. Ja hoor, met ijs kan je ook schilderen al was het dan meer glijden door de verf. De ijsblokjes waren ze glad dat er wel af en toe eens eentje op de grond gleed…
Tot in de namiddag konden we aan het ijs voelen en er zelfs mee spelen, maar mooie liedjes duren niet lang… net zo lang tot alles gesmolten was, natuurlijk!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

De grote trui van kleine Beer

De dag starten met een verhaaltje… was is er nu leuker dan dat? Het prentenboek ‘De grote trui van kleine beer’ zorgde bovendien voor een goed uitgangspunt om van alles rond truien en de begrippen te groot/te klein te doen. De kleuters hadden zelf truien meegebracht, zowel truien die hen pasten als truien van mama of papa.
En dat zorgde voor heel wat pasplezier, want een eigen trui aan doen is niet gemakkelijk… maar een grote trui van mama of papa aantrekken, dat is nog iets anders!
Bovendien mochten we ook nog  eens met die grote truien dansen. We konden met de lange mouwen zwieren en zwaaien op vrolijke muziek en dat was leuk.
Verstoppertje spelen in de grote trui zorgde ook voor plezier en natuurlijk mochten we ook eens als echte fotomodellen poseren. Want dat kunnen wij goed…

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Sokken zorgen voor een lesje techniek en wiskunde!

Wat een boel sokken hebben we in onze klas! Maar deze sokken gaven wel het startschot tot heel wat activiteiten. Zo voelden we dat sokken lekker warm zijn, dat sommige passen en andere te groot zijn, dat je telkens twee dezelfde sokken nodig hebt, dat je dan een ‘paar’ sokken hebt,…
Bovendien kregen we bezoek van een opmerkelijke pop en die was gemaakt van een sok. Ze had wel een rare naam… Babette babbelkous! Wat kon die babbelen zeg!
En dat er met sokken ook aan techniek en wiskunde kan gedaan worden, dat hebben we wel ervaren toen juf alle sokken zomaar door elkaar gooide in de wasmand.
Een wasdraad hing al klaar en wij mochten de sokken sorteren per paar (goed kijken of het wel dezelfde waren!). Maar dan moesten ze nog worden opgehangen met wasknijpers. Niet zo gemakkelijk, hoor, met onze kleine vingertjes. Maar al vlug hingen ze allemaal netjes per paar te pronken aan de waslijn. Als dat niet flink is…

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Vogeltjes in de kijker

Als echte dierenvrienden denken wij in ons thema rond de winter natuurlijk ook aan de vogeltjes die het nu niet zo goed hebben. Deze week draait daarom vooral rond onze kleine vriendjes buiten. In onze ontdekbak kunnen we vrij experimenteren met graantjes en zaadjes. Op de grond lag na een tijdje genoeg voor de ganse vogelbevolking van Zelzate, maar vlijtig als we zijn hebben we alles achteraf netjes opgeveegd.
Een lesje techniek hoort er natuurlijk ook bij, want we kregen van de juf de opdracht om een huisje voor een vogeltje te maken. Natuurlijk geen echt huisje want dat is nog een beetje te moeilijk, maar een huisje van stokjes en plasticine. De juf maakte eerst een voorbeeld en toonde de verschillende stappen. Ons huisje moest wel aan twee voorwaarden voldoen : het moest groot genoeg zijn voor het vogeltje en het moest dicht zijn.
We mochten zelf een papieren vogeltje kiezen en dan konden we aan de slag. Er kwamen heel wat leuke modelletjes tevoorschijn, het ene al wat groter dan het andere. Het meesterwerk kwam van onze Tibo. Die maakte er als het ware een flatgebouw van waar twee vogeltjes in pasten. Super!
Ons echt vogelhuisje dat buiten stond had ook dringend een opknapbeurt nodig. We haalden het samen uit de tuin en wasten het eerst zorgvuldig af en vandaag konden we het mooi bekleden met hout, steentjes, mos, stro,… Iedereen kreeg zijn deeltje om te versieren. Er hangen nu al twee vetbolletjes aan en morgen leggen we er zeker nog wat lekkers bij voor we het weer in de tuin zetten. Vogeltjes, hou je maar klaar, jullie hapjes komen er aan!!!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Hik hak houtje, knopen aan een touwtje!

Veel knoopjes aan zijn jas… dat is wat onze Jules graag wou. En wij hebben hem die bezorgd, maar dan wel op papier. We moesten namelijk knoopjes leggen op een grote prent van de draad en naald naar de jas van Jules. En dat was nogal een eindje, hoor!
De kindjes die de opdracht volbrachten mochten terecht hun dikke duimen opsteken voor zichzelf. Flink gedaan!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.